Editorial:
ติดต่อลงเรื่องราว บริการของคุณผ่าน Bright Lives กรุณาส่งอีเมล์มาที่ ทีมงานจะติดต่อกลับ ท่านอีกครั้ง |
|
|
|
| คำเกี่ยวข้องที่ใช้ค้นหา: สุนัข หมา น้องหมา สัตว์เลี้ยง เลี้ยงสัตว์ เหงา |
ความเหงานั้น เป็นอารมณ์ที่เกิดมา ในห้วงระยะเวลาหนึ่ง ทุกคนอาจมีความรู้สึกได้ในอารมณ์นี้ อย่าว่าแต่คนเลย เชื่อไหมว่าขนาดสุนัขยังเป็นโรคเหงาได้เลย วันนี้หมอเลยนำเสนอเรื่อง การป้องกันโรคเหงาในสุนัข
อย่างไรที่เรียกว่าโรคเหงา
คุณคงไม่สามารถที่จะอยู่กับสุนัขได้ตลอดเวลา สุนัขของคุณชอบเห่า ปัสสาวะเรี่ยราด หรือชอบทำลายข้าวของบ้างหรือเปล่า ถ้าเป็นอาจจะแสดงว่าสุนัขของคุณเป็นโรคเหงา
สุนัขเป็นสัตว์สังคม สุนัขป่าก็ยังอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สุนัขบ้านจะถือว่าสมาชิกในครอบครัว คือฝูงของมัน เช่นเดียวกัน สุนัขที่สนิทกับเจ้าของ หรือสมาชิกในครอบครัวมากๆ จะเกิดอาการเครียดละเหงา เมื่อถูกปล่อย ให้อยู่เพียงลำพัง โดยแสดงออกด้วยการเห่า ขุด กัดแทะ และพยายามทำลายข้าวของในบ้าน
คุณต้องเข้าใจว่า สุนัขของคุณไม่ได้มีเจตนาแกล้ง เพียงแต่มันรู้สึกไม่สบายใจ เวลาที่ต้องอยู่เพียงลำพัง และพยายามที่จะหาทางไปหาเจ้าของให้ได้ เช่น การขุด กัดแทะประตู หรือทำไปเพื่อผ่อนคลายอารมณ์เครียด เช่น ปัสสาวะ อุจจาระ หรือรื้อข้าวของในบ้านมากัดเล่น
แล้วสุนัขของคุณเป็นโรคเหงาหรือเปล่า
คุณจะทราบได้อย่างไรว่า สุนัขของคุณเป็นโรคเหงา การที่สุนัขเห่า กัดทำลายของ หรือ ขุดคุ้นทำลาย สวนสวยของคุณ ไม่ได้เป็นอาการของโรคเหงาเพียงอย่างเดียว อาจจะมีอย่างอื่น เช่น คันฟัน ปวดฟัน ฯลฯ ซึ่งต้องให้สัตวแพทย์ตรวจดูว่า ไม่ได้มีสาเหตุจากโรคเหล่านี้ก่อน
สุนัขที่เป็นโรคเหงามักจะแสดงอาการ เมื่อเจ้าของไม่อยู่ด้วย หรือเห็นเจ้าของ แต่เจ้าของไม่มาหาสัตว์ ก็จะแสดงอาการกระวนกระวาย เช่น เวลาถูกล่ามโซ่
ลองอ่านต่ออีกสักนิดสัตว์เลี้ยงของคุณอาจจะหายจากโรคเหงาได้
การแก้อาการเหงาเป็นเรื่องที่คุณต้องทำงานมากทีเดียว แต่คุณก็จะประหลาดใจ ที่สุนัขสามารถตอบสนองต่อขั้นตอนที่คุณวางไว้ได้อย่างดีทีเดียว
มาช่วยสุนัขของคุณให้หายจากโรคเหงากันดีกว่ามีขั้นตอนหลายขั้นทีเดียว ในการรักษาอาการอยู่ตัวเดียวไม่ได้ ซึ่งต้องทำไปพร้อมๆ กันหลายๆ ขั้นพร้อมๆ กันไป เป้าหมายของแต่ละขั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อ
- ลดความต้องการอยู่ใกล้ชิดเจ้าของของสุนัข
- เพิ่มความมั่นใจให้กับสุนัข
สุนัขที่มีความมั่นใจในตัวเอง จะไม่กังวลกับการที่เจ้าของไม่อยู่บ้าน หรือถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง และจะไม่ทำลาย ข้าวของ ของคุณ เช่น เฟอร์นิเจอร์ราคาแพง แต่ไม่ได้หมายความว่าสุนัขจะเฉย หรือเย็นชาเมื่อเห็นคุณ เพียงแต่สุนัข เกิดความมั่นใจว่า คุณจะไม่ได้ทิ้งเขาไปเฉยๆ โดยไม่กลับมา ดังนั้นคุณต้องให้สุนัขมั่นใจว่า ทุกครั้งที่คุณออกจากบ้านไป คุณจะกลับมาหาเขาทุกครั้ง
ขั้นแรก ลดอาการดีใจหรือเสียใจสุดเหวี่ยง เมื่อเวลาที่คุณเข้าหรือออกจากบ้าน
เมื่อเจ้าของกลับมาบ้าน หรือออกจากบ้านทุก ทั้งสองอย่างก่อให้เกิดความเครียด ในตัวสุนัขอย่างมาก พฤติกรรมทำลาย ข้าวของจะเกิดทันที ที่เจ้าของก้าวเท้าออกจากบ้าน หรือก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน (โดยเฉพาะ ผู้ที่กลับบ้านตรงเวลา) การลดความเครียด ของสุนัขในเรื่องนี้ ทำโดยอย่าทำให้สุนัขตื่นเต้น เมื่อเวลาเจ้าของเข้า หรือออกจากบ้าน โดยทำทีไม่สนใจตัวสุนัขสัก 5 นาที ขณะที่คุณเตรียมเก็บเอกสาร หรือข้าวของ เช่นกุญแจ เสื้อคลุม ฯลฯ ทำอย่างปกติเรียบๆ ก่อนออกอาจจะกล่าวคำว่าสวัสดี หรือบ๊ายบาย ด้วยน้ำเสียงปกติ แล้วเดินออกจากบ้าน ไปอย่างปกติ ธรรมดา อย่ากล่าวคำสั่งเสียกับสุนัข เช่น ดูแลบ้านให้ดีนะ อย่ากัดทำลายของ ฯลฯ เพราะจะไปกระตุ้น ให้สุนัข เกิดความตื่นตัว ก่อนที่เราจะออกจากบ้าน เพราะจะทำให้สุนัขรู้สึกว่า ถูกทิ้งตามลำพังซึ่งสุนัขจะรู้สึกว่าแย่ การที่ทำทีไม่สนใจสุนัข เขาจะเข้าใจว่าคุณอยู่บ้าน ในที่ใดสักแห่งที่เขาไม่เห็น
เวลากลับเข้าบ้านก็เช่นเดียวกัน ทำเป็นไม่เห็นสุนัขของคุณสัก 5 นาที ขณะเดียวกันคุณก็วางข้าวของของคุณตามปกติ อย่าพูดกับสุนัขยกเว้นดุให้เขาสงบลง สำหรับสุนัขที่ควบคุมยากให้ยืนหันหน้าเข้าหากำแพง อย่าทักทายสุนัข จนกว่าสุนัขจะสงบลง จึงกล่าวคำทักทาย เช่น ตบเบาๆ ที่ไหล่แล้วกล่าวคำว่าสวัสดี แต่อย่าทำให้สุนัขตื่นเต้นดีใจอีก
ข้อควรระวังคือ ห้ามลงโทษสุนัขเมื่อกลับเข้ามาในบ้าน ไม่ว่าสุนัขของคุณจะทำลายข้าวของเสียหายขนาดไหนก็ตาม เพราะสุนัขอาจจะคิดว่าคุณทำโทษเขาเพราะเขาอยู่เพียงลำพัง ซึ่งจะยิ่งทำให้แย่ลงไปอีก ถ้าสุนัขเคยฝึกให้อยู่ในที่เฉพาะ ก็จะยิ่งง่าย แต่สุนัขบางตัวก็อาจยิ่งมีอาการตื่นกลัว เมื่อถูกจำกัดบริเวณ หรืออยู่ในที่แคบ โดยเฉพาะในกรงของสุนัข กรณีนี้ไม่ควรให้สุนัขอยู่ในกรง
ขั้นที่ 2 จำกัดบริเวณสุนัข
วัตถุประสงค์เพื่อลดการทำลายข้าวของ ในบ้านให้น้อยลง ถ้าเจ้าของทำได้ควรจำกัดบริเวณที่สุนัขอยู่ให้แคบลง เพื่อลดการทำลายข้าวของ
ขั้นที่ 3 หาอะไรให้สุนัขทำ
อย่างเช่น หาของเล่นพวกของแทะ หรือกระดูกเทียม หรือสิ่งที่สุนัขชอบ ของเล่นที่มีโพรงข้างใน อาจใส่ขนม ล่อใจที่สัตว์ ชอบสุนัข เพื่อให้สุนัขพยายามแคะออกมากิน หรือห่อขนมไว้ในกระดาษหนังสือพิมพ์ แล้วใส่ไว้ในกล่องอีกที แล้วปิดเทปกาวทับ สุนัขก็จะพะวง กับการเอาขนมออกจากกล่อง สุนัขก็จะไม่มีเวลาไปทำลายข้าวของในบ้าน แต่สุนัขบางตัว ก็ไม่ยอมรื้อขนมออกจากกล่อง ที่ท่านทำไว้ ท่านเจ้าของต้องพยายามล่อใจ ให้สุนัขสาละวน กับของที่ให้ไว้ก่อนออกจากบ้าน
ขั้นที่ 4 ภาวะที่สุนัขจะยอมรับเมื่อเจ้าของออกจากบ้าน
ขั้นนี้เป็นขั้นที่สำคัญที่สุด และต้องใช้ระยะเวลานานที่สุด ท่านต้องใจเย็นมากๆ สุนัขที่เฝ้าดูเจ้าของเก็บกุญแจบ้าน, กุญแจรถ, กระเป๋าถือฯลฯ เวลาที่เจ้าของออกจากบ้าน สุนัขที่เป็นโรคเหงา จะเริ่มแสดงอาการ เมื่อเจ้าของก้าวไปที่ประตูบ้าน เจ้าของต้องรอจนกว่า สุนัขจะคลายความตื่นเต้น หรือกังวลลง เพื่อให้สุนัขตายใจว่าท่านไม่ได้กำลังออกจากบ้าน และเจ้าของต้องไม่เปิดประตู หรือทำท่าว่าจะออกไปจากบ้าน เมื่อสุนัขผ่อนคลายความกังวลลง ให้ขนม หรือของที่สุนัขชอบ เจ้าของอาจต้องทำท่าอย่างที่กล่าว ซ้ำหลายๆ ครั้ง เพื่อให้สุนัขไม่แสดงอาการกังวล ขั้นต่อไป คือทำท่าทางเก็บข้าวของ ออกจากบ้าน เดินตรงไปที่ประตูแล้ว เปิดประตู แต่อย่างก้าวเดินออกไปเป็นอันขาด แค่เดินไปเปิดแล้วปิด ทำซ้ำๆ หลายๆ ครั้งจนสุนัขรู้สึกชิน และเฉยจึงให้รางวัลล่อใจ ขั้นตอนต่างๆ ที่ทำซ้ำควรเว้นระยะห่าง ประมาณ 5-10 นาที ขั้นต่อไปคือ ทำท่าเก็บข้าวของ ออกจากบ้านเดินไปที่ประตู เปิดประตูแล้วเดินออกไปแต่อย่าปิดประตู ทำซ้ำเช่นเดิม จนสุนัขชินจึงให้รางวัล
ขั้นต่อมา คือ ทำท่าเหมือนจะออกจากบ้าน แล้วเดินไปที่ประตูเปิดแล้ว เดินออกจากประตูพร้อมกับปิดประตู แต่ท่านเจ้าของ ต้องรีบเข้ามา ถ้าสุนัขเริ่มมีความระแวง ถ้าสุนัขเฉยท่านรอสัก 30 วินาทีค่อยเดินเข้าประตูมา เจ้าของสุนัข ต้องทำเช่น ที่กล่าวซ้ำๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มเวลาที่อยู่นอกประตูให้นานขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าสุนัขจะชิน เช่น เพิ่มเวลาจาก 30 วินาทีเป็น 1 นาที, 2 นาที, 5 นาที, 10 นาที, 20 นาที, เพิ่มไปเรื่อยๆ จนเป็นชั่วโมง สุนัขแต่ละตัว อาจต้องการเวลา ในการฝึกแตกต่างกัน เมื่อเพิ่มเวลาอยู่นอกบ้านของเจ้าของ ได้เป็นชั่วโมงก็ง่าย ที่จะเพิ่มเวลาไปเรื่อยๆ จนถึง 7-8 ชั่วโมง
สุนัขจะกังวลมากเมื่อถูกทิ้งไว้ตัวเดียว โดยแสดงอาการต่างๆ เช่น ครางหงิ๋ง ๆ , เห่า, ขุด, แทะ, หอน, ปัสสาวะเรี่ยราด, วิ่งวนไปรอบๆ , พยายามหลบหนีออกนอกกรงหรือบ้าน สุนัขที่ขี้เหงามักจะอ้อนเจ้าของค่อนข้างมาก และต้องการ เวลาทักทาย กับเจ้าของ เวลาพบเจ้าของ หลังเวลาเลิกงานนานกว่า สุนัขปกติ สุนัขพวกนี้มักเดินตามเจ้าของไปรอบบ้าน กระโดด หรือเข้ามาคลอเคลีย เห่า ครางหงิ๋ง หรือเลียมือ และหน้าเจ้าของเป็นเวลานาน ๆ
ถ้าสุนัขไม่ดีขึ้นจะทำอย่างไร
โรคเหงาเป็นอาการที่รักษาได้ยาก และสุนัขบางตัวก็ไม่คลายกังวล เมื่อเวลาอยู่ตัวเดียว ถ้าเป็นเช่นนี้ ท่านลองส่งสุนัข ไปฝึกกับครูฝึกสุนัข อาจจะช่วยได้ หรือบางราย อาจต้องให้ยาคลายเครียด ซึ่งได้ผลดีปรึกษาสัตวแพทย์ดูได้
สิ่งสำคัญในการฝึก
-
สุนัขเป็นสัตว์สังคม และเป็นเรื่องปกติ ที่สุนัขจะคิดถึงเจ้าของ เมื่อเวลาเจ้าของไม่อยู่
- อย่าให้สุนัขตื่นเต้น เวลาคุณออกจากบ้าน
- ฝึกให้สุนัขสงบ เมื่อเวลาคุณกลับเข้าบ้าน
- จำกัดบริเวณสุนัข ตลอดช่วงระยะเวลาการฝึก
- ให้ของที่สุนัขกัดแทะได้ เพื่อไม่ให้มีเวลาไปทำลายข้าวของ
- หาอะไรให้สุนัข ทำเวลาอยู่ตัวเดียว
- ให้ทำตามขั้นตอนทั้ง 4 ที่กล่าวมามักได้ผลดี
- อาจต้องพึ่งยาในราย ที่ไม่สามารถฝึก ให้คุ้นกับการอยู่ตัวเดียวได้
เอกสารอ้างอิง
Campbell WE: Behavior problems in dogs, 1992, American Veterinary Pubs. Goleta, CA.
o Hart BL; Hart LA: Canine and feline behavioral therapy, 1985, Lea & Febiger. Philadelphia, PA.
น.สพ.พัฒนา รัตนชินกร
ผ.อ. โรงพยาบาลสัตว์ เอ็น.พี.
ขอขอบคุณที่มาจาก http://www.thaidogcenter.com/
|
|
|
|
|
|
|
| |
|